சைகை மொழி பதிவில் குறைபாடு: மாற்றுத் திறனாளி பெண் பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு ரத்து - ஐகோர்ட் உத்தரவு

Chennai High Court: பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணைப் பரிசோதித்த மருத்துவர், அவரது பிறப்புறுப்புகளில் சமீபத்திய காயங்கள் ஏதும் இருந்ததற்கான தடயங்களைக் கண்டறியவில்லை என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தெரிவித்துள்ளது. Photograph: (AI Generated Image)

14.01.2026
Deaf mute survivor case: 2018-ம் ஆண்டு 20 வயதுடைய காதுகேளாத மற்றும் வாய் பேச இயலாத மாற்றுத்திறனாளி பெண்ணை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகக் கூறி, விசாரணை நீதிமன்றம் ஒருவருக்கு வழங்கிய தண்டனையை எதிர்த்துத் தொடரப்பட்ட மேல்முறையீட்டு மனுவை நீதிபதி எம். நிர்மல் குமார் விசாரித்தார்.

Chennai High Court Latest Judgment: காதுகேளாத மற்றும் வாய் பேச முடியாத பெண்ணை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாக ஒருவருக்கு வழங்கப்பட்ட தண்டனையை சென்னை உயர்நீதிமன்றம் சமீபத்தில் 'ஏமாற்றுதல்' என்று மாற்றியமைத்தது. பெண்ணின் வாக்குமூலங்களைப் பதிவு செய்த மொழிபெயர்ப்பாளர், அவர் செய்த குறிப்பிட்ட சைகைகள் மற்றும் அடையாளங்களை விவரிக்கத் தவறியதுடன், மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்குச் சத்தியப்பிரமாணம் செய்து வைப்பது உள்ளிட்ட கட்டாய நடைமுறைப் பாதுகாப்பு விதிகள் பின்பற்றப்படவில்லை என்பதையும் நீதிமன்றம் கவனித்தது.

2018-ம் ஆண்டு 20 வயதுடைய காதுகேளாத மற்றும் வாய் பேச இயலாத மாற்றுத்திறனாளி பெண்ணை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகக் கூறி, விசாரணை நீதிமன்றம் ஒருவருக்கு வழங்கிய தண்டனையை எதிர்த்துத் தொடரப்பட்ட மேல்முறையீட்டு மனுவை நீதிபதி எம்.நிர்மல் குமார் விசாரித்தார். அவர் பாலியல் வன்கொடுமை குற்றத்தை 'ஏமாற்றுதல்' என்ற குற்றமாக மாற்றியதோடு தண்டனையையும் குறைத்தார்.

“பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் வாக்குமூலங்கள் எதிலும், அவர் செய்த சைகைகள் மற்றும் அடையாளங்கள் குறித்த எந்தக் குறிப்பும் இல்லை. மொழிபெயர்ப்பின் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த இது ஒரு முக்கியமான காரணியாகும்” என்று ஜனவரி 12-ம் தேதியிட்ட உத்தரவு அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது. மேலும், பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் சாட்சியத்தை மட்டுமே முதன்மையாகக் கொண்டு எத்தகைய தண்டனையும் வழங்க முடியாது என்றும் சேர்த்துக் கூறியது.

மேல்முறையீட்டாளர் மீதான பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு உறுதி செய்யத்தக்கதல்ல என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் கூறியது. மேல்முறையீட்டாளர் மீதான பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு உறுதி செய்யத்தக்கதல்ல என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் கூறியது. Photograph: (AI Generated Image)

கண்டறிதல்கள்(Findings)

மேல்முறையீட்டாளர் மீதான பாலியல் வன்கொடுமை குற்றச்சாட்டு உறுதி செய்யத்தக்கதல்ல.

மேல்முறையீட்டாளருக்கு பாலியல் வன்கொடுமைக்காக விதிக்கப்பட்ட தண்டனை 'ஏமாற்றுதல்' என மாற்றப்பட்டு, தண்டனையானது அவர் ஏற்கனவே சிறையில் கழித்த காலத்திற்கு மாற்றியமைக்கப்பட்டது. மேலும், அந்தப் பெண்ணிற்கு ரூ. 2 லட்சம் இழப்பீடாக வழங்கவும் உத்தரவிடப்பட்டது.

பெண்ணைப் பரிசோதித்த மருத்துவர், அவரது பிறப்புறுப்புகளில் சமீபத்திய காயங்கள் ஏதும் இருந்ததற்கான தடயங்களைக் கண்டறியவில்லை.

இந்த வழக்கில், நிகழ்வுகளின் சங்கிலித்தொடர் முழுமையாகவும் சீராகவும் இல்லை.

சூழல்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது, அங்கு எந்தப் பலப்பிரயோகமும் (பலாத்காரம்) நடைபெறவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்வது குறித்த ஆலோசனையை மேல்முறையீட்டாளர் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். இது ஏதோ ஒரு தொடர்பு அல்லது அடிப்படை இல்லாமல் ஒரு நாளில் நடந்த விஷயமாக இருக்க முடியாது.

புகார் மனுவை எழுதிய நபர் விசாரிக்கப்படவில்லை.

தனக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரியாது என்பதை அந்தப் பெண் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.

வாய் பேச முடியாத சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்களைக் கையாளும் போது, சாட்சியச் சட்டத்தின் பிரிவு 119-ஐப் பின்பற்றுவது விருப்பத்திற்குரியது அல்ல, அது கட்டாயமானது.

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் அல்லது சிறப்புப் பயிற்றுநர்கள் பயன்படுத்தப்படும்போது வீடியோ பதிவு செய்யப்பட வேண்டும் என்று பிரிவு 119-ன் விதிமுறை வலியுறுத்துகிறது.

இந்த வழக்கில், வீடியோ பதிவு எதுவும் செய்யப்படவில்லை.

எனவே, வாய் பேச இயலாத நபரின் சாட்சியத்தைக் கருத்தில் கொள்வதற்கும் அதன் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதற்கும் முன்னதாகப் பின்பற்ற வேண்டிய நிபந்தனைகள் இங்கு பின்பற்றப்படவில்லை.

இந்த வழக்கில் நியமிக்கப்பட்ட இரண்டு மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கும், சட்டப்படி வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்வதற்கு முன்பாகச் சத்தியப்பிரமாணம் செய்து வைக்கப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை.

சம்பவம் நவம்பர் 18, 2015-ல் நடந்ததா அல்லது நவம்பர் 27, 2015-ல் நடந்ததா என்ற முரண்பாட்டை ஒதுக்கித் தள்ளிவிட முடியாது. இது வழக்கின் ஆரம்பத்தையே சந்தேகத்திற்குரியதாக மாற்றுகிறது.

திருமணம் குறித்த ஆலோசனைகள் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது உள்ளிட்ட சுற்றியுள்ள சூழல்கள், பலப்பிரயோகம் செய்யப்பட்டதற்கான காரணி சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப்படவில்லை என்ற முடிவுக்கு இட்டுச் சென்றது.

குற்றச்சாட்டுகள்

நவம்பர் 18, 2015-ல், தருமபுரி மாவட்டம் பென்னாகரத்தில் 20 வயதுடைய காதுகேளாத மற்றும் வாய் பேச இயலாத பெண் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது.

பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் தாய் பெங்களூருவில் சிகிச்சை பெற்றுத் திரும்பிய பிறகு, நவம்பர் 28, 2015-ல் தான் இந்தப் புகார் அளிக்கப்பட்டது.

இந்த வழக்கு ஆரம்பத்தில் இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் பிரிவு 376 (பாலியல் வன்கொடுமை) கீழ் பதிவு செய்யப்பட்டது.

விசாரணையைத் தொடர்ந்து, குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு டிசம்பர் 11, 2018-ல் விசாரணை நீதிமன்றம் 7 ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதித்துத் தீர்ப்பளித்தது.

பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணிற்கு ரூ. 5 லட்சம் இழப்பீடு வழங்கவும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

இந்தத் தண்டனையை எதிர்த்து, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் உயர்நீதிமன்றத்தில் இந்த மேல்முறையீட்டு மனுவைத் தாக்கல் செய்தார்.

வாதங்கள்

எதிர்தரப்பு

மேல்முறையீட்டாளருக்காக ஆஜரான மூத்த வழக்கறிஞர் கே. சீனிவாசன், அரசுத் தரப்பு வழக்கு முழுவதும் அந்தப் பெண்ணின் சாட்சியத்தை மட்டுமே நம்பியுள்ளது என்றும், வாய் பேச முடியாதவர்களின் சாட்சியங்களைக் கையாளும் இந்தியச் சாட்சியச் சட்டம் 1872-ன் பிரிவு 119-ல் ஏற்பட்டுள்ள பெரும் விதிமீறல்களால் இது சட்டப்படி நம்பகத்தன்மையற்றது என்றும் வாதிட்டார்.

இந்தியச் சாட்சியச் சட்டம் 1872-ன் பிரிவு 119, "வாய் பேச இயலாதவர்களின் சாட்சிகள்" (dumb witness) அளிக்கும் சாட்சியங்களைக் கையாள்கிறது.

இது போன்ற சாட்சிகள் திறந்த நீதிமன்றத்தில் எழுத்து மூலமாகவோ அல்லது சைகைகள் மூலமாகவோ சாட்சியம் அளிக்க அனுமதிக்கிறது. இது வாய்மொழிச் சாட்சியமாகவே கருதப்படும். பேச்சு குறைபாடு உள்ளவர்களுக்கு நியாயம் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதற்காக, நீதிமன்றங்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் அல்லது சிறப்புப் பயிற்றுநர்கள் மற்றும் வீடியோ பதிவுகளைப் பயன்படுத்தும்.

போலீஸ் விசாரணை, பிரிவு 164-ன் கீழ் வாக்குமூலம் பதிவு செய்தல் மற்றும் விசாரணையின் போது எனப் பல கட்டங்களில் சைகை மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பயன்படுத்தப்பட்ட போதிலும், அவர்களில் யாருக்கும் சத்தியப்பிரமாணம் செய்து வைக்கப்படவில்லை என்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.

மேலும், அந்த வாக்குமூலங்கள் வீடியோ பதிவு செய்யப்படவில்லை, பாதிக்கப்பட்ட பெண் பயன்படுத்திய சைகைகள் மற்றும் அடையாளங்கள் பற்றியும் அதில் குறிப்பிடப்படவில்லை.

சம்பவம் நடந்த தேதி குறித்து அரசுத் தரப்பு வழக்கில் உள்ள முரண்பாடுகளையும் எதிர்தரப்பு சுட்டிக்காட்டியது. பாதிக்கப்பட்ட பெண் ஒரு தெளிவான தேதியைக் குறிப்பிடவில்லை என்றும், அவரது தாய் அந்தத் தகவல் நவம்பர் 18 அல்லது நவம்பர் 27 அன்று தெரியவந்ததாக முன்னுக்குப் பின் முரணாகக் கூறியுள்ளார் என்றும் வாதிடப்பட்டது.

கூடுதலாக, ரத்தக்கசிவு மற்றும் காயங்கள் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்பட்ட போதிலும், மருத்துவ அறிக்கையில் அத்தகைய காயங்கள் எதுவும் இடம்பெறவில்லை என்றும் வாதிடப்பட்டது.

அரசுத் தரப்பு

கூடுதல் அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர் லியோனார்ட் அருள் ஜோசப் செல்வம், பெண்ணின் சாட்சியம் நிலையானதாக இருப்பதாகவும், உடலுறவு நடந்ததற்கான மருத்துவ ஆதாரங்கள் அதை உறுதிப்படுத்துவதாகவும் வாதிட்டார்.

புகார் அளிக்க ஏற்பட்ட தாமதம் இயற்கையானது என்றும், தாய் ஊரில் இல்லாததால் அது சரியான முறையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் அரசுத் தரப்பு வாதிட்டது.

மேலும், சாட்சியச் சட்டம் என்பது நடைமுறை சார்ந்தது என்றும், குறிப்பாகப் பாதிக்கப்பட்ட எளிய நபர்கள் சம்பந்தப்பட்ட வழக்குகளில் சிறு நடைமுறைத் தவறுகள் நீதியைத் தடுத்துவிடக் கூடாது என்றும் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது.